మా చిన్నప్పుడు , అదేనండి మా చిన్నతనంలో............

మన తెలుగులో వున్న మరో విచిత్రమేమంటే మాటలకూ అర్ధాలు మరోలా ఒక్కోసారి మారిపోతుంటాయి. "చిన్నతనం" అన్న మాట చూడండి. దానికి "అవమానం" అని కూడా అర్ధం చెప్పుకోవచ్చు. మా చిన్నతనానికి, ఇప్పటి కాలానికి ఎన్నెన్నో మార్పులొచ్చాయి. ఆనాటి విషయాలు, ఆనాడు మేము తొడుక్కున్న బట్టలు ఈ కాలం పిల్లలకు వేసుకోడానికే చిన్నతనంగా వుంటాయి. ఇక్కడి మా చిన్నప్పటి ఫొటొ చూడండి. నాపాంటు ఎలా వున్నా వేసుకున్న షర్టు మాత్రం పొడుగ్గా, చొక్కా చేతులేమో మోచేతుల దాకా వుంది. ఇప్పుడు చూస్తుంటే నిజంగా నాకు చిన్నతనంగానే వుంది. మా చెన్నై మనవడు చి"నృపేష్ " తాతా! ఆ షర్టు అంత పొడుగ్గా కుట్టించుకున్నావేం ? " అన్నాడు !ఇక మా చెల్లి కస్తూరి గౌను కన్నా లోపల వేసుకున్న డ్రాయరే పొడుగ్గావుంది!ఇక మా అక్కయ్య సరోజిని లంగా మీద గౌనేసుకుంది !! ఏమో మాచిన్నతనంలో అలా బట్టలేసుకోడానికి మాకేమాత్రం చిన్నతనం అనిపించలేదు.

ఇక్కడ మా ఇంట్లో పెట్టిన బొమ్మల కొలువులో మా అక్కయ్య ఇద్దరు అబ్బాయిలూ,చెల్లి అమ్మాయిలూ, మా ఇద్దరు అమ్మాయిలు మాధురి, మాధవి, అబ్బాయి కృష్ణ సాయి వున్నారు. వాళ్ల డ్రెస్సులు చూశారుగా. ఆ రోజుల్లో పిల్లలందరికీ ఒకేరకం బట్టలు కుట్టించేవారు. ఈ రోజుల్లో అలా కాదు. వాళ్ళకు నచ్చకపొతే అవి ఎంతటి ఖరీదుపెట్టి మనం కొన్నా వేసుకోరు. మా చిన్నతనంలో నిక్కర్లు , అవి జారిపోకుండా క్రాసుగా భుజాలమీదికి గుడ్ద స్ట్రాపులూ. మా రోజుల్లో ఇలా ఇన్నిరకాల షూలూ లేవు, షాపులూ లేవు. రాజమండ్రిలో ఆ రోజుల్లో బాటా , ఫ్లెక్స్ షూ షాపులు మాత్రమే వుండేవి. బ్రౌను కాన్వాస్ లేస్ షూస్ వేసుకుంటే చాలా గొప్పగా ఫీలయ్యే వాళ్లం ! స్కూలు జీవితం కూడా బాగా వుండేది. క్వార్టర్లీ ,హాఫ్ ఇయర్లీ పరీక్షలు అవగానే సెలవులిచ్చేవారు. హాయిగా సెలవులను మామయ్య ఊరికీ, అమ్మా నాన్నల్తో వేళ్ళేవాళ్లం!

ఇప్పటిలా టీవీలు , కార్టూన్ నెట్ వర్కులు లేవు. కాలక్షేపానికి చందమామ, బాలపత్రికలలో నెల నెలా కధలు చదువుకొనే వాళ్లం. ఆదివారం రేడియోలో బాలన్నయ్య, బాలక్కయ్యల బాలానందం ప్రోగ్రాములు ఆసక్తిగా వినే వాళ్ళం. మిక్కీమౌస్ లాటి కార్టూన్లు నాన్నగారితో ఆదివారం ఇంగ్లీషు సినిమాలకు మార్నింగ్ షోలకు వెళ్ళినప్పుడు అసలు సినిమాకు ముందు చూపించినప్పుడు ఓ పదినిముషాలు చూసి ఆనందించేవాళ్లం. ఇప్పటిలా ప్రతి వాళ్లనీ అంకుల్ , ఆంటీ అని పిలవటం మాకు తెలియదు. నాన్న, అమ్మ స్నేహితుల్ని మామయ్యగారూ, అత్తయ్యగారూ అని పిలిచే వాళ్ళం .1950లో మొదటి సారిగా నాన్నగారు STEWART WARNER అనే రేడియో కొన్నారు. ఇంట్లో వున్న హెచ్యమ్వీ గ్రామఫోను అమ్మేస్తుంటే నేను ఏడ్చి గోలపెడుతుంటే, నాకు ఇంకా బాగా గుర్తు అక్కయ్య "రేడియోలో మంచి పాటలు, పిల్లల పోగ్రాములూ వస్తాయిరా " అని చెప్పి ఓదార్చింది.


ఆరోజుల్లో ప్రతి ఆదివారం రేడియోలో సంక్షిప్త శబ్ద చిత్రం పేరిట సినిమాలు వచ్చేవి. ఈ ప్రొగ్రాములు తెలుసుకోవడానికి ఆకాశవాణి వారి "వాణి " అనే పక్షపత్రిక వచ్చేది. నేను కాలేజీలో చదివే రోజుల్లోనే మా నాన్నగారితో చెప్పి తిరిగి గ్రామఫోను కొనుక్కున్నాను. ఉద్యోగంలో చేరాక ఫిలిప్స్ స్టీరియో రికార్డు ప్లేయరు కొన్నాను. నాకు ఇప్పటికీ గ్రామఫోన్ రికార్డులు వినటమంటేనే చాలా ఇష్టం. ఎన్నేనా చెప్పండి ! ఇప్పటిలా టీవీలు, కంప్యూటర్లు,డిజిటల్ కమేరాలు మా కాలంలో లేకపోవచ్చు. ఐనా నాకు మాచిన్ననాటి రోజులే బాగున్నాయ్ అని చెప్పటానికి నా కేమాత్రం చిన్నతనంగా లేదు. బాపుగారు "చిన్న.నాటి రోజులు మళ్ళీరావురా" అంటూ ఎంత చక్కటి కార్టూనేశారో చూడండి ( బాపు కార్టూన్లు సంపుటి-1 ,పేజీ 103 సౌజన్యంతో)

ఫేసు బుక్కూ , నీకు బుక్కయిపోయా......

ఈ మధ్య నా బ్లాగు అభిమాని ఒకరు "దాదాపూ ప్రతి రోజూఏదో అడ్దమైన విషయం వ్రాసేవారు, మరిప్పుడు వ్రాయటం లేదు, మీకేం అవలేదు కదా ? " అంటూ కామెంటు పెట్టారు. అందుకు "నాకు బద్ధకం ఎక్కువయి వ్రాయటంలేదు" అని ఓ అబద్ధం చెప్పా.నిజానికి అసలు కారణం నేనో వ్యసనంలో చిక్కుకోవడమే. అంతకు ముందు ఇలా కొందరు సిగరెట్లకి , త్రాగుళ్ళకీ ఎందుకు బానిసలవుతారా అని అనుకుంటూ వుండేవాడిని. ఈ ఫేసుబుక్కు అనే సోషల్ నెట్ వర్క్ వలలో పడ్డాక కొంత సేపయినా ఓ పుస్తకాన్ని చదవలేక పోతున్నాను. సిస్టమ్ ఓపెన్ చేయగానే చూడొద్దు అనుకుంటూనే ఆ వదనపుస్తకాన్ని తెరవడం అందులో నేను వుంచిన "దానికి" ( మన ముఖ్యమంత్రి తెలుగులా) ఏమి కామెంట్లు పెట్టారా అని చూడటం, నేనూ ఏదో కామెంట్ వ్రాయడం ఇలా అంతూ పొంతూ లేకుండా గంటలు గంటలు కూర్ఛోవడం అటు తరవాత నడుమునొప్పి , మెడ నొప్పి ! శ్రీమతి ఇదివరలో నేను ఏ చిన్న నొప్పి అన్నా కంగారు పడి ఏ పెయిన్ బామో రాసేది. మొన్న నొప్పి అంటే "అలా పడుకోండి ! ఆ కంప్యూటర్ తెచ్చి నడుం మీద పడేస్తా, దెబ్బకి అన్ని నొప్పులూ వదలి పోతాయి " అన్నది..

ప్రతి చెడు కీ ఓ మంచీ వుంటుంది. ఈ ఫేసుబుక్కు మూలాన నాకు ఎందరో దేశవిదేశాల మితృలు మరింత మంది దగ్గరయ్యారు.. అందులో కొంతమందిని ఇంతవరకూ నేను చూడకపోయినా అత్యంత ఆప్తులయ్యారు. ఇప్పుడు వైజాగు లాంటి ఊరికి వెళితే నన్ను బాబాయిగారూ అంటూ ఆప్యాయంగా పిలిచే జ్యోతిర్మయి లాటి అమ్మాయిలు ఎందరో. అలానే, ఎక్కడో సెటిలయిన పాతకాలం మితృలూ, మా పిల్లల స్నేహితులూ, అమెరికా, కెనడాల్లో వుండే మా మితృల పిల్లలు, ఆహా: ఎందరో ! సజ్జా నరేంద్ర అనే ఫేసుబుక్కు మితృడయితే నా ముఖాన్ని పట్టుకు చెక్కేసి ( అదే నండి చెక్కపై చెక్కి) ఇండియా వచ్చి నప్పుడు నాకు కానుకగా ఇస్తాను అన్నారు. ఆ చెక్కేసిన ముఖాన్ని ఫెసుబుక్కు లోకి ఎక్కించేశారు ! ఇక మా జయదేవ్ గారితొ, మితృలు పుక్కళ్ళరామకృష్ణ , హిందూ కార్టూనిస్టులు శ్రీ సురేంద్ర, శ్రీ కేశవ్ గార్లు రోజూ ముఖాముఖాలే !!


చికాగోలో వుంటూ విజయవాడ వచ్చిన శ్రీ వోలేటి వెంకట సుబ్బారావు గారు ఫేసుబుక్కులో పరిచయమైన నన్ను కలవాలని, మధ్యలో ఆయన చిన్న నాడు చదువుకున్న చేబ్రోలు హైస్కూలు ఓల్డ్ స్టూడెంట్స్ కార్యక్రమానికి వెళ్ళి అక్కడ అదే స్కూల్లో చదివిన నా శ్రీమతి అక్కగారిని కలసి రాజమండ్రి వెళుతున్నాని అంటే అక్కడమా చెల్లి పద్మ ఇంటికి వెళ్ళమని ఆమె చెబితే, విచిత్రం, ఇంతకీ ఆయన వెళుతున్నది మా ఇంటికే ! ఇక్కడకు వచ్చాక నాతో కంటే మా ఆవిడ, ఆయన తమ చిన్ననాటి కబుర్లు చెప్పుకున్నారు. అప్పటి వరకు నేను కంప్యూటర్ ముందు కూర్చుంటే సనిగే మా శ్రీమతి యాభైఏళ్ల తరువాత తన చిన్న నాటి స్నేహితున్ని కలిపినందుకు ఫేసుబుక్కును పొగడడం మొదలెట్టింది .ఇక ముంబాయి, చన్నై లోని మా అమ్మాయిలు, అబ్బాయి ఫేసుబుక్కు లోనే కనబడుతున్నారు. ఏమైనా సుధామ గారు, శిష్టా రామచంద్రరావు గారు, జ్యోతి వలబోజు గారు, కంప్యూటర్ యెరా సంపాదకులు శ్రీ నల్లబోతు శ్రీధర్, శ్రీమతి రాజావరం ఉష ఇలా ఎందరమో ఫేసుబుక్కులో బుక్కయిపోయాం !!

రాజమహేంద్రవర రాజసాలు

రెడ్డి రాణ్మహేంద్రవరము, గోదావరి తల్లి చల్లగా కమ్ముకుని, పచ్చని చూపు చూడగా, ఆ కేదారంలో, వేసీ వేయని పడచుదనం, పరువూ మర్యాదా ముక్కారు పైరుగా పండుతూన్నది : అది ఏనాడో పల్లె, ఎన్నడో పట్టణమైనది : ఉన్నంతలో నగరమైనది.. ( శ్రీ మల్లాది రామకృష్ణశాస్త్రి గారి " కనక-వీణె " నుండి ). రాజమహేంద్రవరాన్ని ఏలిన రాజరాజనరేంద్రుని పేరున రాజమహేంద్రవరమై, ఆంగ్లేయుల పాలనలో రాజమండ్రిగా మారింది. ఈనాడు ప్రఖ్యాత వాణిజ్య కేంద్రంగా, స్వర్ణ, వస్త్ర వ్యాపారాలలో ప్రముఖనగరంగా పేరు పొందింది. రాష్ట్రమంతా విస్తరించిన బొమ్మన, చందన లాంటి ప్రముఖ సంస్థలకు పుట్టినిల్లు రాజమండ్రి !

ఈ నగరాన్ని, తూర్పు గోదావరి, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలను సస్యశ్యామలం చేస్తూ పాడి పంటలతో చల్లగా చూస్తున్నది గోదావరీ మాత.

గోదావరి నది పై విహారానికి టూరిజం శాఖ లాంచీలని ఏర్పాటు చేసింది. వాటిలో ఒకటైన ఈ స్పీడు బోటులో గోదావరీ విహారం పిల్లలకు, యువతీ యువకులకు జాలీగా హుషారుగా వుంటుంది.

ప్రఖ్యాత చిత్రకారుడు శ్రీ దామెర్ల రామారావు చిత్రించిన నీటి, తైలవర్ణ చిత్రాలతో ఏర్పాటు చేసిన దామెర్ల రామారావు ఆర్ట్ గాలరీ కళాప్రియులకు కన్నుల పండుగ, కానీ ప్రభుత్వ ఆధీనంలో వున్న ఈ గాలరీకి ప్రభుత్వం నుంచి షరా మామూలుగా అందవలసిన సహకారం అంతంత మాత్రమే. సందర్శన వేళలు కూడా ప్రభుత్వ ఆఫీసు వేళళ్ళా ఉదయం పది నుంచి మధ్యలో విరామం తరువాత సాయంత్రం ఐదు గంటల వరకే వుండటం సందర్శకులకు ఇబ్బంది కలిగిస్తుంది.

ఆశియాలోనే అతి పొడవైన రోడ్ కమ్ రైల్ వంతెన ప్రభుత్వ నిర్లక్ష్యం వలన,అవినీతి వలన ఎన్నో సార్లు కోట్లు వెచ్చించి మరమ్మత్తులు చేసినా మళ్ళీ కొద్దికాలానికే రోడ్డు అర్ధాన్వంగా తయారయింది.

ఇక్కడ మీరు చూస్తున్నది సంఘసంస్కర్త శ్రీ కందుకూరి వీరేశలింగం పంతులుగారి ఇల్లు. ఆయన స్త్రీ అభ్యుదయానికి ఎంతో కృషి చేశారు. తన ఆస్థిని ప్రజలకు అంకితం చేశారు. ఆనాటి బాల వితంతువులకు పునర్విహానికి సహాయం చేశారు

రాజమండ్రి గోదావరిగట్టున శ్రీఉమారామలింగేశ్వరస్వామి. దేవాలయం తదితర ప్రసిద్ధ ఆలయాలువున్నాయి

ఇక్కడి నుండి పాపికొండలకు గోదావరి పై లాంచీల పై యాత్ర చాలా ఆహ్లాదకరంగా వుంటుంది

చేటోపాఖ్యానం

చేట అనగానే మా రాజమండ్రి ఆలీ గుర్తుకొస్తాడు. ఈ మధ్య ఈటీవీలో ఆలీ ఓ కార్యక్రమంలో

వారం వారంఈ చేటతో ఓ ఆట ఆడిస్తున్నాడు. ఇప్పుడైతే కనుమరుగయింది కానీ ఈ చేట

ఒకప్పుడు ప్రతి ఇంట్లోతప్పక వుండేది. ఆ చేటకు తోడుగా ఓ జల్లెడ ! ఇప్పుడయితే అన్నీ

శుభ్రపరచి దొరుకుతున్నాయి కాని పూర్వం బియ్యం, పప్పులు అన్నీ చేటతో చెరిగి, రాళ్ళూ,

పొట్టూ వేరు చేసే వారు ఇక చిన్న చిన్న రేకు చేటలు తుక్కు ఎత్తడానికి ఉపయోగించే వారు.

పూర్వం తెలుగు పాఠాల్లో" ఏనుగు చెవులు చేటల్లా వుండును" అని చెప్పేవారు.. ఇక ఎవరైనా ఏ విషయమైనా విని అనందిస్తే, "అబ్బో వాడి ముఖం చూడాలి.చాటంతయింది" అని అంటారు. ఇక ఎవరినైనా తిట్టినా , ఛూశావా వాడిని నలుగురిలో చెరిగి పారేశా అని కూడా అంటుంటారు. (చెరగటానికి చేటకావాలి కదా).మన ప్రజా ప్రతినిధులు కొందరు నిధులు భోంచేసి అరగటానికి ఒకర్నొకరు అసెంబ్లీలో, పార్లమెంటులో చెరిగేసుకుంటుంటారు.

పొలాల్లో ధాన్యాన్ని ఇలా చేటలతో గాలి వాటంతో నేలపైకి వదులుతూ పొట్టును వేరుచేస్తుంటారు. అదో కమనీయమైన సుందర దృశ్యం. ఇక్కడ ఓ మంచి ఫొటో పెడదామని ఛుశాను కానీ ఎంత వెతికినా దొరకలేదు. చివరకు నేనే ఓ బొమ్మ గీసేసి ఉంచాను. తప్పులకు క్షమిస్తారని తలుస్తాను. ఆ బొమ్మ కోసం వెతుకుతుంటే చేట గడియారం దొరికింది. ఎప్పటిదో ఆదివారం ఈనాడులోనే కత్తిరించి అతికించిన ఓ ఆల్బమ్ లో దొరికింది. ఈరోజుళ్ళొ బైట పారేసే చేటను కూడా ఇలా కళాత్మకంగా చేసిన ఆ మహానుభావుడికి జోహార్లు! అన్నీ పాత వస్తువులూ దాచే నాదగ్గర చేట లెకపోవడం ఎంత చేట(టు) !! అందుకే ఈ చేటోపాఖ్యానం మీ ముందుంచాను.నచ్చక పొతే మాత్రం చెరిగి పారెయ్యకండేం !!

"కారు" ట్యూనులు

ఓ నాడు బ్యాంకులో పన్జేసి ఈనాడు హాబీగా "కారు"టూన్లు గీసే

ఓ చిన్న చిత్ర "కారు"ణ్ణైనా.నాకు లేనందు వల్ల ఓ చిన్న "కారు",

"కారు"న్న కొంత మంది మిత్రుల నోట వినవస్తున్నది నేనో పిసినారిననే పు"కారు" !

అవి వట్టి "కారు" కూతల షి"కారు"లే!! "కారు" లో షికారులకు వెళ్ళి,

మరి కాలేను కదా పెట్రోలు మరో భిక్ష "కారు"ణ్ణి !!

డాక్టర్-పేషెంట్

హాసం క్లబ్: డాక్టర్-పేషెంట్ : లఘు హాస్య నాటికలో నేను. యమ్.డి.ఖాదర్ ఖాన్

డా.ఖాన్: రండి రండి, అప్పారావుగారు,ఎలా ఉన్నారు? మీ చెవి నొప్పికి నేనిచ్చిన మాత్రలు
మూడు రోజులు మూడు పూట్లా వేసుకున్నారనుకుంటాను. ఇప్పుడు నొప్పి ఎలా వుంది?

అప్పారావు: తగ్గడమా?! పైగా నొప్పి భరించలేనంత ఎక్కువైయిందండీ బాబూ!

డా.ఖాన్ : ఏదీ,చెవి చూడనివ్వండి! ఇదేమిటి? చెవిలో ఏమిటో తెల్లగా కుప్పలు కుప్పలుగా
ఉన్నాయి?!

అప్పారావు: ఏమిటా? భలే వారండి! అవి మీరిచ్చిన మాత్రలు!!

డా.ఖాన్ : ఏవిటీ, మీ అసాధ్యం కూలా! మాత్రలు చెవిలో వేసుకున్నారా? మీరెక్కడ దొరికారండీ?

అప్పారావు: చెవిలో వేసుకోక ఇంకెక్కడ వేసుకోవాలి.మొన్న నాకు నోటి పూత వస్తే మాత్రలు నోట్లో
వేసుకున్నాను.తగ్గింది.ఇప్పుడు చెవి నొప్పివచ్చినప్పుడు చెవిలో వేసుకోక నోట్లో వేసుకుంటామా?
ఐనా ఆ విషయం మీరు ముందుగా చెప్పాల్సింది.

డా.ఖాన్ : సరేలెండి. ఇన్జెక్షన్ చేస్తా. నొప్పి వెంటనే తగ్గుతుంది.

అప్పారావు: డాక్టర్ గారు.నే ఇంజక్షన్ చేయించుకోవడం ఇదే మొదటి సారి.నొప్పి లేకుండా చేస్తారు కదూ?

డా.ఖాన్ : భలే వారండి.నేను 35 ఏళ్ళ నుంచి ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నా,తెలుసా!!

అప్పారావు: అమ్మ బాబోయ్! ఇంజక్షన్ చేయడం అన్నాళ్ళ నుంచి ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నారంటే ఇంకా మీ కనుభవం
రాలేదన్న మాట. వద్దు లెండి. మాత్రలే ఇవ్వండి.ఈ సారి నోట్లోనే వేసుకుంటా.

సురెఖార్ట్యూనులు: ఈ న(మా)యా బజార్ కలరు!!

అలనాటి మాయాబజార్ సృష్టి లో అతిరధమహారధులెందరో కలరు!
ఈ నయా సినీ బజారులో ఆ "మాయాబజార్" కు తోడైంది వన్నెచిన్నెల కలరు!!
మరోసారి కొత్త మాయాబజార్ తీసినా రంజింపచేయగల నటులింకెవరు కలరు?!!
ఇక అలనాటి "మాయాబజార్" తీయగల మొనగాళ్ళు ఎవరు కలరు??!

ఈనాడులో నేను..సురేఖ

నిన్నటి ఈనాడు దినపత్రికలో నా అపురూప వస్తుసేకరణ,వ్యంగ్య కార్టూన్ల గురించి సమగ్ర వ్యాసం ప్రచురించబడింది.

ఇదిగోండి..

కార్టూనిస్టులు-ఒకేసారి ఒకే ఐడియాలు!!

ఒక్కొక్కసారి వేవ్లెంత్ కుదిరే కార్టూనిస్టులకు ఒకే ఐడియాలు వస్తుంటాయి.
అతణ్ణి చూసి కాపీ కొట్టేశాడనే అపోహ కూడా ఒక్కోసారి కలుగుతుంది,ఈ
విషయం తెలియని కొందరికి!!"ఈనాడు" శ్రీధర్ గారు ఫిబ్రవరీ 1వ తేదీన
ఇదీ సంగతి పాకెట్ కార్టూన్ ఐదీయానే,7వ తేదీ "డెక్కన్ క్రానికల్" లో
కార్టూనిస్ట్ శ్రీ సుధీర్ తైలాంగ్ వేశారు.కార్టూనిస్ట్ లకు ఒకే ఐడియా తట్టే
విషయం ప్రఖ్యాత కార్టూనిస్ట్ డాక్టర్ జయదేవ్ నాకు వ్రాసిన ఉత్తరంలో
ఇలా వ్రాశారు.
"మీకు తట్టినవే నాకు తట్టాయి! కార్టూనిస్టులకు ఐడింటికల్ ఐడియాస్
ఫ్లాష్ అవుతాయనటానికి పైది ఒక నిదర్శనం! శ్రీధర్,చంద్ర, నాకు అనేక
మార్లు ఐడెంటికల్ ఐడియాస్ తడూతుంటాయి! మీతో వేవ్లెంత్ కుదరడం నా
కెంతో సంతోషాన్నిచ్చింది.అందులో ఒకటి మీరు వేసిన "గెడ్డం" కార్టూన్!!"

ఇలా మా కార్టూనిస్టులకు ఒకే ఐడియాలు తడతాయనటానికి ఇక్కడ మీకు
చూపిస్తున్న కార్టూన్లు ఓ చిన్న ఉదాహరణ!!

పెన్సిల్ చెక్క చెక్కుతో చెక్కిన విరి రేకులు !!

ఇక్కడ మీరు చూస్తున్న పూలను జాగ్రత్తగా చూడండి!! వాటిని సృస్టించిన వారు
శ్రీమతి నాగలక్ష్మి, వారి కుమార్తె కుమారి దీపిక.ఇదివరలో శ్రిమతి నాగలక్ష్మి
ఏర్పాటు చేసిన బొమ్మల కొలువు రేఖాచిత్రం లో చూపించాను. ఈ సారి సంక్రాంతికి
ఎప్పటిలాగానే వాళ్ళింట్లో మూడు గదుల్లో బొమ్మల కొలువు పెట్టారు. గుళ్ళు,గోపురాలు,
దేముళ్ళు,దేవతలు ఒకటేమిటి అన్నీ మన కళ్ళముందు కనుల పండుగగా ఏర్చి కూర్చారు!!





ఇంతకీ పెన్సిల్ చెక్క చెక్కుతో చెక్కిన పూల మాట మీకు చెప్పాలి. నాగలక్ష్మి గారికి దీపికతో
బాటు ఇద్దరు కవల అబ్బాయిలున్నారు.వాళ్ళకు పెన్సిల్, మెండర్ (చెక్కుకొనే మిషన్) ఇస్తే
అదే పనిగా పెన్సిళ్ళు చెక్కిపోసేవారట. వాళ్ళంటె నాగలక్ష్మి గారికి కాస్త గారాబం అవటం వల్ల
భరించి తుక్కు ఎత్తి పారేయటం అలవాటయిపోయినా ఓ రోజు ఈ పెన్సిల్ చెక్క తుక్కు పూల
రేకుల్లా బాగున్నయే అనిపించి ఫ్లివికాల్తో ఓ పుల్లకు జాగ్రత్త గా ఒకదాని చుట్టు ఒకటి అతికిస్తే
పూల ఆకారం వచ్చిందట.ఇంకేం అలా ప్రారంభించి ఇల్లా పెన్సిల్ చెక్క చెక్కుతో పూలు చెక్కేశారన్న
మాట!! మీరూ పెన్సిళ్ళు కొనేసి మిషన్తో చెక్కి ఆ చెక్కుల్తో పూలు తయారు చేయటం మొదలెట్టండి!

పద్మశ్రీలు

ఈ ఏడాది ప్రదానం చేసిన పద్మ అవార్డులు ముఖ్యంగా తెలుగు వాళ్ళకి చాలా నిరాశాజనకంగా ఉన్నాయి.అన్యధా భావించకపోతే ప్రభుత్వం దృష్టిలో చొక్కాలు విప్పుకొని అర్ధనగ్న ప్రదర్శన చేసే హీరోలే (ఈ మధ్య ఆందోళన లలో కూడా అర్ధనగ్న ప్రదర్శన కూడా ఓ ఫాషనై పోయింది) ఈ బిరుదులకు అర్హులేమో!నిన్న దిగవంతులైన గుమ్మడి వెంకటేశ్వరరావు గారు వీళ్ళ దృస్టికి రాక పొవడం మన తెలుగువాళ్ళు చేసుకున్న దౌర్భాగ్యం కాక మరేమిటి? పౌరాణిక,జానపద,సాంఘిక చిత్రాల్లో ఆయన విభిన్న పాత్రలు పోషించారు. అలానె విదేశాల్లో సాంకేతికంగా పేరు ప్రఖ్యాతులు పొందిన సీతా కళ్యాణం లాంటి చిత్రాలను తీసిన బాపు రమణ గార్లను ఈ అవార్డ్లకు గుర్తించకపోవడం నిజంగా భాధాకరం.ఐనా మనం ఇలాటి విషయాల్లో స్పందించం.తెలుగు వాళ్ళు చాలా విశాల హృదయులు కదా మరి. ఏదో గుడ్డిలో మెల్ల. గాయకులు నూకలచిన సత్యనారాయణ గారికి, శొభారాజ్ గారికి ఇచ్చినందుకు సంతోషిద్దాము.

ఆకట్టుకొనే కట్టు కధ (మీరు నమ్మాలి!)

ఈ ఫొటోలు చూస్తున్నారు గదా! ఇదేమిటి ఈ మనిషి ఫొటో పుతిన్ తన మీటింగ్ హాల్లో ఎలా పెట్టుకున్నాడా అని ఆశ్చర్య పడకండి.ఆ కధ చెబుతా.2003లో మా రాజమండ్రి లో జరిగిన గోదావరి పుష్క రాలకి పుతిన్ రహస్యంగా వచ్చి గోదావరిలో స్నానం చేస్తూ జారి పడ్డాడు.ఆయన పెట్టిన కేకలు విని నే ధైర్యంగా వెళ్ళి బయటకు లాగాను.
"నేను రష్యన్లో అరిస్తే ఎలా అర్ధమయింది?" అని పుతిన్ అడిగాడు.
"నాకు మీ అరుపులు అమ్మోయ్,నాయనోయ్ అన్నట్లు వినిపించింది" అన్నాను.
పుతిన్ ఎంతో ఆనందించి తన విషయం ఎవరికీ చెప్పొద్దని నా ఫొటో తీసుకుని వెళ్ళాడు.కృతజ్ణతగా నా ఫొటో తన ఆఫీస్లోనే కాకుండా వీధుల్లో .స్కూళ్ళల్లో బ్లాకు బోర్డుల మీద, ఎగ్జిబిషన్లో, టీకప్పుల మీద,ఇంటి కప్పుల మీద ,కాలెందర్లు వేయించాడు.ఇది చూసి అమెరికా వాళ్ళు కూడా వాళ్ళ డాలర్ల మీద,మాగజై న్స్ మీద కూడా వేసారు. నేను తెలుగువాణ్ణి కాబట్టి ఒక్క తెలుగు పత్రిక కూడా ఈ విషయం బయట పెట్టలేదు.నాకు పబ్లిసిటీ ఇస్టం లేక పోయినా మీ కొక్కరికే ఈ సంగతి చెప్పా! ఈ ఆకట్టు కొనే కట్టు కధ మీరు నమ్మాలి!!