RSS
Facebook
Twitter

Sunday, 29 January 2012

కోడి కధ




                                     ఇలా కోడికధ చెప్పడానికి కారణం ఈ సంక్రాంతి పండుగ పేరు చెప్పి మన
                                     తెలుగు న్యూస్ చానళ్ళన్నీ కోడి కబుర్లే చెప్పాయి. అదేనండి కోడి పందాల
                                     గురించి ఒక చానెల్ కు పోటీగా పందేలుకట్టి మరీ చూపించాయి. నాకు
                                     పకోడీలంటే తినడానికి ఇష్టం , కోళ్ళంటే మాత్రం చూడటానికి ఇష్టం. అన్ని
                                     జంతు పక్షి జాతుల్లాగే మొగ కోళ్ళు మెరిసిపోయే రంగుల్తో, తలమీద
                                     ఓ కిరీటం మెడకో నెక్ టైలాటి ఎర్రటి అలంకారంతో చూడటానికి చాలా
                                     అందంగా వుంటాయి. ఎత్తైన పాకలు , పందిల్లు ఎక్కి కొక్కురోకో అంటూ
                                     మెడను చాచి ఒంచుతూ అరుస్తూమానవుల్ని మేలుకొలుపుతాయి.
                                     అదేమిటో పాపం పుట్టక ముందే ఆ జనాలకు ఆహారమయ్యే జీవికూడా
                                     ఆ కోడే ! ఉదయాన్నే, ఇప్పటిలా అలారం టైంపీసులు లేనప్పుడు (ఇప్పుడు
                                     అలారానికీ సెల్ ఫోన్లే) కోడే దిక్కు ! అందుకే ఆకాలంలో వెకువనే లేవడం
                                     అని చెప్పటానికి కోడికూయగానే లేస్తాము అని చెప్పేవారు. ఇంద్రుడు అలా
                                     కోడి రూపమెత్తి తెల్లారకముందే కూసి తన బ్రతుకును శాపంతో తెల్లారించు
                                     కున్నాడు.
                                      కోడి పేరు చెప్పగానే మేం చిన్నప్పుడు చందమామలో చదువుకున్న"ఎందుకో
                                     తెలుసా ? " అన్న శీర్షికలో కోడి అస్తమానం కాళ్ళతో నేలను కెలుకుతుంది
                                     ఎందుకో తెలుసా ? అన్నకధ జ్ఞాపకం వచ్చింది. అసలు గద్దలూ కోళ్ళూ చాలా
                                     స్నేహంగా వుండేవట ! ఒకసారి కోడి గద్దతో "మీరు ఎంతో ఎత్తుకు ఎగిర
                                     గలరు. మీతో షికారుగా ఎగరాలంటే మాకు రెక్కలున్నా ఎగరలేము"
                                     అందట. అప్పుడు గద్ద కొన్ని ఈకలు, ఓ సూది ఇచ్చి "వీటితో ఈ ఈకలను
                                     మీ రెక్కలుకు కుట్టుకోండి. అప్పుడు మీరూ మాలాగే ఎగరగలరు" అంది.
                                     సరే అని తీసుకొని కోడి సూదిని ఎక్కడో పారేసుకుంది. సూదికోసం వచ్చిన
                                     గద్ద సూదిపోయిందని తెలుసుకొని అప్పటి నుంచి కోళ్ళపై విరోధం పెంచు
                                     కొన్నాయట. అప్పటినుంచి ఇప్పటి దాకా సూది వెతికి గద్దలకిచ్చేద్దామని
                                     నేలను కోళ్ళు కెలికుతూ వెతుకుతుంటాయట!
కోళ్ళమీద కార్టూన్లు కూడా శ్రీ బాపు , సరసి గారు వేశారు. ఇప్పుడైతే వెజ్,
                                     నాన్ వెజ్లు కలిపి హోటల్లు వుంటున్నాయి కానీ మా చిన్నప్పుడు నాన్ వెజ్
                                     హోటళ్ళు సెపరేటుగా వుండెవి. వాటికి మిలట్రీ హోటల్ అనీ , రాజుల
                                     హోటళ్లనీ పేర్లుండేవి. 
                                     . ఒక సారి మా మితృణ్ణి కోడి జాయింటు భోజనం అంటుంటారు.
                                     , అంటే ప్రక్క కోడిని కూర్చోబెట్టి దాంతో పాటు మనకీ భోజనం
                                     పెడతారా అని నవ్వుతూ అడిగా ! ఇంకేం అలా కార్టూనేసేయ్ అన్నాడు.V

మన సినిమాల్లోనూ కోడి మీద ఎన్నో హిట్ సాంగులొచ్చాయ్., తొలికోడి
                                     కూసింది, కొక్కొరోకో కన్నె కోడి, కోడి ఒక కోనలో పుంజుఒక కోనలో,
                                     బంగారు కోడిపెట్ట, ఇక "దొంగరాముడు "సినిమాలో సావిత్రి, విలన్ ఆర్.
                                     నాగేశ్వరరావుతో పాడిన " రావోయి మాఇంటికి... నంజుకోను అరకోడి
                                     కూరన్నది" అన్న పాట, అన్నీ హిట్లే !!కోళ్లని కుక్కుటాలు అని కూడా
                                     అంటారు. తూర్పుగోదావరి జిల్లాలో పిఠాపురంలో కుక్కుటేశ్వర ఆలయం
                                     వుంది కుక్కుటేశ్వరుడు స్వయంభూలింగము. ఈ లింగము కుక్కుటాకారంగా
                                      వుంటుంది ! ఈ శివ లింగానికి రెండు వైపులా రెక్కలు స్పష్ఠంగా అగుపిస్తాయి.!
                                      ఇంత సేపూ కోడిమీద వ్రాస్తుంటె పాపం కదలకుండా కూర్చుంది. ఇంకా
                                      వదలకపొతే జీవహింసవుతుంది !!

Wednesday, 25 January 2012

ఈ మాటూ రానట్టేనా ? !





                              ఎప్పటిలానే గణతంత్ర దినోత్సవమ్ వచ్చేసింది. మాజీ గవర్నర్లకు,
                              తారలకు, తారడులకు అవార్డులు పంచేశారు. కాని తెలుగువాడికి
                              మళ్ళీ తీరని అన్యాయం జరిగింది. మన బాపురమణలకు అవార్డు
                              రాలేదు. పెద్ద కబుర్లు చెప్పే మన నాయకులు కేంద్రంలో ఎంత
                              పలుకుబడి వుందో అర్ధమవుతుంది.తమ సినిమాలు ఫట్ ఐనా
                              తమమీద, తమ సినిమాలపైనా తామే కార్టూన్లు వేసుకొనే
                              విశాలహృదయులు శ్రీబాపురమణ.



                              అవును బాపురమణులు బాక్సాఫీసు రికార్డులు బద్దలుకొట్టే
                              సినిమాలు తీయలేదు. వాళ్ళు తీసిన " సాక్షి " సినిమా ఎవరి
                              ప్రయేమం లేకుండా, పైరవీలు లేకుండా తాష్కేంట్
                              ఫిలిం ఫెస్టివల్ (సోవియెట్ రష్యా) లో ప్రదర్శించారు. చైనా
                              మంగోలియాలలో  ప్రదర్శించారు. ఇక" సీతాకళ్యాణం"లండన్,
                              షికాగో,బెర్లిన్, పారిస్ ఫెస్టివల్స్ కు వెళ్ళింది.సినిమా నిర్మాణ
                              పాఠ్యాంశమయింది!


తెలుగుదేశం ప్రభుత్వహయాంలో పిల్లలకు తెలుగు వీడియో
                              పాఠాలు తయారుచేసి యన్టీఆర్ చేత ప్రశంసలను పొందారు.
                              ముత్యాలముగ్గు, బుద్ధిమంతుడు లాంటి జనామోదమైన
                              చిత్రాలను తెలుగు తెరకు అందించారు. శ్రీరామరాజ్యం
                              చిత్రాన్ని కన్నుల పండుగగా తయారుచేశారు. 
                              వారి అభిమానులుగా అవార్డు ఈ ప్రతిభావంతులకు రాలేదే
                              అని మనస్సు చివుక్కుమని వ్రాశానే కాని  ఈ అవార్డులకు
                              ఎప్పుడో విలువ పోయింది. .ఒక సంతోషమైన విషయం:
                              ప్రఖ్యాత దివంగత కార్టూనిస్ట్ మెరియోమిరండాకు అవార్డు
                              రావటం ! ఆయనా మన దక్షిణాదిరాష్ట్రాలకు చెంది వుంటే
                              వచ్చేది కాదేమో !!

Tuesday, 24 January 2012

పడక పడక పడుతుంటాము !!



                                    మన తెలుగు భాషంటే మన  తెలుగువాళ్ళు కొందరు నామోషీ పడుతుంటారు
                                    కానీ ఈ భాషలో ఒక్కో పదానికి ఎన్నెన్నో అర్ధాలు, పెడర్ధాలున్నాయి. అందుకే
                                    మా కార్టూనిస్టులకు చేతినిండా పని. ఇలా పెడార్దాలతో వివిధ పత్రికలలొ పడిన
                                    కార్టూన్లను వాఖ్యలను మరో  భాషలోకి అనువిదించి చెప్పడం అంత సులువు
                                    కాదు. తెలుగులో పెడార్ధాల మాటల్లో" పడటం" ఒకటి. ఇప్పుడుఆ మాటకు అర్ధం
                                    చాలా రకాలుగా చెప్పుకోవచ్చు. క్రింద కాలు జారి పడటం, అలా పడిన మనల్ని
                                    చూసిఆప్తులు భయపడటం, మన గురించి బెంగపడటం , ఇలా ఎన్నో పడటాలు!!.
                                    కొన్ని వస్తువులు తింటే మనకు పడవు. రచయితలున్నారా, వాళ్ల కధలు
                                    పత్రికల్లో అచ్చయితే "ఇదిగోనండి, నాకధ ఫలానా పత్రికలో పడింది, చూశారా "
                                    అంటారు. ఇంకో విషయం. ఒకాయన "నిన్న రాత్రి మా ఇంట్లో దొగలు పడ్డారు"
                                    అని విచార పడుతూఅంటే అది విన్న ఓ జాలిగుండె పెద్దమనిషి " అయ్యో ఎంతపని
                                   జరిగింది ? కొంపదీసి వాళ్లకు దెబ్బలేమైనా తగల్లేదు కదా ?! " అంటూ జాలి
                                   పడ్డాడట!!


                                                           
                                                                             
                                                             పడక పడక పడుతుంటాము !!
     
                       
                                   ఈమధ్యే మా హాసం మితృడు హనుమంతరావు చీకటితో వాకింగుకు (చీకటి
                                   అంటే నిజంగా చీకటే ) ఒంటరిగా వెళుతూ వేగనిరోధకం తగిలి ( అంత వేగంగా
                                   నడవట మెందుకో నేనడగలే) పడి , పడిలేచిన తరంగం మల్లే మళ్ళీలేచి ధైర్యంగా
                                   ఇంటికి నెత్తురు కార్చుకుంటూ తురంగంలా ఇంటికొచ్చి పడ్దాడు.మళ్ళీ పడలేదు,
                                   ఇక్కడ పడటమంటే ఇంటికి చేరాడన్నమాట. ఇది జరిగినప్పుడు నేను ఎక్కడో
                                   దూరంగా బొంబాయిలో వుండి పోయాను. లేకుంటే అందరిలా పడి పడిఇంటికి
                                  వెళ్ళి  ఎలా పడ్డాడో ఓ సారి నటించి ( మా హనుమంతరావుకు మంచి నాటకానుభవం
                                  వుంది లెండి) చూపించమని అడిగి వుండేవాడిని. ఓదార్పుయాత్రకు వచ్చిన
                                  ప్రతి వాడూ ఎట్టా పడ్డారూ అని అడిగిన వాడే కాని అతను పడినాక గాయంతో
                                  పడుతున్న బాధ వాళ్లకు పడదుకదా !!  అందుకే ప్రతివాళ్ళూ ఇలా వాకింగుకు
                                  వెళుతున్నపుడు వెంట మరోకరిని తీసుకొనివెళ్ళి (వీడియో కెమెరాతో) ఇలాటి
                                  పడటాలు మూవీగా బాగా పడేట్లు తీస్తే మనం ఎలా పడ్డామో ఓదార్పుగాళ్లకి
                                  చూపిస్తే తృప్తి పడతారు ! కొందరు షాపింగ్ చేస్తూ ఓ వస్తువును చూపించి ఇది
                                  ఎంత పడుతుందని అడుగుతుంటారు. ఇక్కడ పడటమంటే ధరన్న మాట.!!
                                   ఇంకా ఇలా పడటం మీద వ్రాస్తూ పోతుంటే ఇకచాల్లే, పడక పడక మా వెంట
                                  పడక అనే ప్రమాదం వుందని భయపడుతూ ఆపేస్తున్నా, మీరు ఆనంద పడితే
                                  నేను సంతోష పడతా కాబట్టి !
                                            (బాపుగారి కార్టూన్ కొంటెబొమ్మల బాపు సౌజన్యంతో)
       
                                 
                   

Sunday, 15 January 2012

సంకురాత్రి సంబరాలు

                         ఏవిటో మన పండగలకీ పెద్దరికాలుంటాయి. మనకి ఎన్నో పండగలున్నా వరుసగా
                        ఓ మూడ్రోజులు సందడిగా సాగే పండగ ఇంగ్లీషువాళ్ళ కొత్త ఏడాదిలో వచ్చే సంక్రాంతే!
                        అందుకే ఈ పండగను పెద్దపండుగ అంటారు. పల్లెళ్ళో ,పట్టణాల్లో సరదాగా సాగే ఈ
                        పండుగే పండుగ ! కొత్త అళ్ళుల్లు అత్తవారింటికి వచ్చేది , ప్రతి ఇల్లూ ముంగిట ముత్యాల
                        ముగ్గుల (చిత్ర)కళలతో కలకలలాడే పండుగ !
 శ్రీ ముళ్లపూడి వెంకటరమణగారు "ఇద్దరమ్మాయిలూ-ముగ్గురబ్బాయిలు" కధలో
                        సంకురాత్రి గురించి ఇలాఆ పండగంత అందంగా చెప్పారు.
                        " తెల్లవారిందనే దురభిప్రాయంతో  కోడికూసింది.కాకులు మేలుకున్నాయి.ఈగలు
                          డ్యూటీకి బయలుదేరాయి.దోమలు విశ్రాంతికి ఉపక్రమించాయి.
                       
                               దాలిగుంటలో పిల్లులు
                         బద్దకంగా లేచి వళ్ళు విరుచుకొని బయటకు నడిచాయి. ఆవులు అంబా అన్నాయి.
                         పువ్వులు వికసించాయి. నవ్వడం అలవాటయిన పిల్లలు చక్కగా నవ్వారు. ఉత్తి
                         పుణ్యానికి ఏడవటం వృత్తిగా గల పిల్లలు చక్కగా ఏడవటం మొదలు పెట్టారు.కొద్దో
                         గొప్పో పాడిగల ఇళ్ళలో అమ్మమ్మలూ, బామ్మలూ భూపాల రాగచ్చాయలో "అమ్మా
                         గుమ్మడేడే " అని పాడుతూ మజ్జిగ చిలుకుతున్నారు. ముద్దబంతి పూలలా బొద్దుగా
                         పచ్చగా ఉన్న అమ్మాయిలు పంచకళ్యాణి గుర్రాలకుమల్లే శోభిస్తూ కళ్ళు నులుపు
                         కుంటూ, అమ్మల చేతా, బామల చేతా సున్నితంగా చీవాట్లు తింటూ యిళ్ళు కల
                         కలలాడేలా తిరుగుతున్నారు. కొందరు గుమ్మాలలో పేడనీళ్ళు చల్లి, సంక్రాంతి
                         ముగ్గులు తీర్చిదిద్దుతూ, ముగ్గులంత సజీవంగా నవ్వుతున్నారు "

                                                         

 !
                       
                       
                             

                         చదువుతుంటే ఓ మాంచి బాపు సినిమా తెరపై చూస్తున్నట్లు వుంది కదూ !!
                         పూర్వం పట్టణాల్లో కూడా గంగిరెద్దులూ, హరిదాసులూ అగుపించేవారు. ఇప్పుడు
                         అపార్టుమెంటాలిటీ వచ్చాక  ఇంటికి ఒకటే ముగ్గు ! అదీ కాపలాదారు భార్యామణికి
                         వస్తేనే ! ఈ ఏడాది స్టారు హోటల్ల వాళ్ళు(మా రాజమండ్రిలో కూడా) ఇలా సంకురాత్రి
                         సంబరాలను న్యూఇయర్ ఈవ్ లా ఏర్పాటు చేయడం, గంగిరెద్దులు, హరిదాసులతో
                         సంక్రాంతి వాతావరణాన్ని సృష్టించడం హర్షదాయకమే ! మన వాళ్ళు పుణ్యక్షేత్రలకు
                         వెళ్ళి ఎంతెంతో ఖర్చు చేస్తుంటారు కాని ఏడాదికోసారి వచ్చే హరిదాసులకు ఓ
                         గుప్పెడు బియ్యాన్ని దానం చేయలేకపోతున్నారు. చేయాలని వున్నా ఎక్కడో
                         ఏ ఏడో అంతస్ఠులో వున్న ఇల్లాలు దిగొచ్చి వెయ్యడం కష్టమేకదా ! అందుకే ఆ
                         హరిదాసులూ కనలేమురా అంటూ కనుమరుగయ్యారు.
                       
                         భోగి పండుగనాడు ముఖ్యమయింది భగవంతునికి సమర్పించే నైవేద్యము.
                         రైతులింటికి చేరిన మొదటి పంటను పొంగలిగా భగవానునికి అర్పించుకుంటారు.
                         భోగినాడు వేకువనే కర్రలను మంటలరూపంలోఆహుతిరూపంగా దానంచేస్తే
                         మంచి జరుగుతుందని చెబుతారు. అలానే ఇళ్లల్లో పేరుకుపోయిన పాతకర్ర
                         సామాను అలా వదిలించుకునేవీలు. ఆవు పేడతోచేసినపిడకలతో కూర్చిన
                         దండలను ఆ మంటల్లోకాలిస్తే వచ్చే పొగ ఆరోగ్యానికి మంచిదని ఈ సాంప్రదాయం
                         వచ్చింది. మంచి భర్త లభించాలని అమ్మాయిలు గొబ్బిళ్ళు పేడతో పెడతారు.
                         భోగి మంటలు చలిని పోగొడుతూ చీకట్లను తరిమేస్తూ మన జీవితాల్లొ
                         కొత్త వెలుగులు నింపుతుంది. ఆ రోజుల్లో ఇలా భోగి మంటలు వేయడానికి
                         కొద్దిగానైనా మట్టి వున్న స్థలం వుండేది. ఈనాడు అంతా తారు, సిమెంట్ రోడ్లు.
                         అసలే అంతంత మాత్రంగా తారు, సిమెంటు తక్కువగా అవినీతి ఎక్కువగా
                         వేసిన రోడ్లు ఈ భోగిమంటలతొ మరింత గుంటలు పడిపోతున్నాయ్ ! పిల్లలకు
                         మంచి భవిష్యత్తుకలగాలని  భోగి పండ్లు పోసే సాంప్రదాయం ఈ పండుగదే.
                         అడుగడుగునా మన సాంప్రదాయాల్ని గుర్తు చెసే పెద్ద పండుగ సంక్రాంతి.                                              
                               చిత్రాలు బాపుగారి "హరివిల్లు" సౌజన్యంతో
                 
                       
   

Thursday, 12 January 2012

స్వామి వివేకానందుని జయంతి

వ్యాఖ్యను జోడించు

వందేళ్లక్రితం స్వామి వివేకానంద బోధించిన బోధలు ఇప్పటికి
              ముఖ్యంగా మన యువతకు ఆచరణయోగ్యాలు. ఆ మహనీయుని
              150 వ జయంతి నాడు నమస్సుమాంజలులు సమర్పిద్దాం.
  • Blogger news

  • Blogroll

  • About